4. jun, 2022

Tekst

De Gouden Generatie

Het vertoon van onze Rode Duivels vrijdagavond heeft pijnlijk blootgelegd dat deze generatie enkel goud heeft op de bankrekening. De heer De Bruyne, die geniet van een wedde van 490.000 euro per week (omgerekend, 2.000.000 euro per maand, 25.000.000 euro per jaar). En dan spreken we nog maar alleen van zijn pree in Engeland, zonder de schnabbels die hij er nog bij krijgt van schoenfabrikanten, shampoodealers en onderbroekendealers en zijn betaalde aanwezigheid op matchen van de nationale ploeg…

Komt deze stinkende rijkaard vertellen dat “hij weinig zin heeft in de interland tegen Nederland”. En dat was zelfs te zien op het veld. De grote inspirator van ManCity, de grootste monetaire slokop van voetballend Groot-Brittannië, had geen zin in iets wat zijn job is. En zegde dat zelfs tegen iedereen die het wilde horen. Hij is “moe na zo’n zwaar seizoen”, 45 matchen met ManCity en nog wat interlands. En in ruil voor zijn noeste arbeid kreeg hij 61 dagen vakantie van zijn werkgever, ook dat is driemaal meer dan de man die dag-in-dag-uit op de bouwwerf staat en daarvoor 245 matchen moet spelen op een gevaarlijke stelling. Waarschijnlijk ook vaak tegen zijn goesting, maar dat mag hij niet zeggen, of zijn volgende job moet hij zoeken bij de VDAB of de RVA.

De monsterachtige weddes van voetballers die allemaal uitbazuinen hoe blij ze zijn van hun hobby hun beroep gemaakt te hebben, mogen dan wel de pan uit swingen, De Bruyne was er, tegen zijn goesting. Wie er niet was, was Courtois. Hij maakte acte de présence in Tubeke en verdween met de noorderzon wegens een kwetsuur die twee dagen eerder onmerkbaar was tijdens de CL-finale tegen Liverpool, weliswaar met zijn goesting. En de Spaanse trainer van onze Belgen vond … dat het goed was.

De rest van onze Gouden Generatie liet zien dat er heel wat klatergoud mee gemoeid is. Niet op hun bankrekening, wel op het veld. Het schaamrood op hun wangen stak schril af tegen de witte plunje waarin ze het verplichte nummertje tegen de Hollanders afhaspelden. En waarvoor 40.000 Belgen hun zuurverdiende centen veil hadden.

Neen, wie verwacht had dat deze Gouden Generatie ons land eindelijk een prijs zou bezorgen mag gerust verder dromen. Die prijs komt er niet, nu niet, nooit niet en vanzeleven niet: deze Gouden Generatie zal nooit het goud mee naar Brussel brengen. Dat ligt in Monaco, de Caymaneilanden of dichterbij in Luxemburg. Terwijl de kleine man zich blauw ergert aan de dure energie, de belabberde politiek en de armzalige pree waarmee hij nauwelijks van kan leven. Maar hij zwijgt. Ook al heeft hij geen goesting….