Vrede, voor mensen van goede wil

11. dec, 2021

De heren Stas en Vandenhove hebben mekaar gevonden, onder de koepel van Trudocs, je weet wel, die stroom waar al het grote nieuws vandaan komt. Alhoewel je je kan afvragen of de stroom niet andersom vloeit.

Onze Truiense socialisten worden ongeduldig, en dat verkopen ze vlot in de media. Ongeduldig omdat de Mechelse koekoek Somers de tijd niet vindt om een voor hen voor de hand liggende uitspraak te doen: Veerle Heeren moet verdwijnen van het politieke toneel want ze heeft door haar vroege prik moorden gepleegd in de stad van Trudo, de stad in brand gestoken, een burgeroorlog ontketend. In feite zou haar het lot van Suske de Poup en het Voorvelleke moeten beschoren zijn, maar in tegenstelling tot vrouwelijke heksen werden vrouwelijke misdadigers niet verbrand in het Ancien Régime. Wurging dus, politiek doodgeknepen en per kerende post weer naar Velm gestuurd. Beide rode kopmannen kunnen niet vlug genoeg de wurgpaal opzetten op de pui van het stadhuis om eigenhandig de schroef aan te draaien. Er is, maar een grote tegenstander: Somers, niet de Willy wel de Bart, die maar niet wil beslissen wanneer en hoe laat het vonnis moet voltrokken worden.

Het triestig vertoon in de kranten blijft aanhouden. Liliana Casagrande houdt zich ver van het onderwerp, de mindere goden mogen nu na-apen en onze banbliksems incasseren. Want deze affaire is al lang buiten zijn proporties uitgegroeid. “Vooruit, Vooruit”, roept het duo in koor. “Vooruit, Somers, je had al lang iets moeten laten horen.” Dat die man tijd heeft tot volgend jaar, en dat is ook in socialistisch België na 31 december 2021, zijn ze vergeten. En wie zegt dat ze gelukkig gaan zijn met de uitspraak van Somers? Die zou wel eens heel anders kunnen zijn. Trouwens, andere “Vooruiters” horen we in dit dossier niet, zij blijven op de electorale achtergrond. Niet voor de voeten lopen en zwijgen, Filip, Marleen, Erwin, Eddy en vele andere vrienden.

In de sfeer van Kerstmis wil ik daarom deze oproep doen. En dan denk ik aan de parabel van de zaaier wiens graan op stenen en tussen distels viel, maar waar ook zaadjes in goede grond vielen. We hebben de mond vol over Kerst en vrede, we verwijten elke oorlogvoerende partij gewetenloosheid. Maar vrede in de politiek, bestaat niet. Probeer het toch eens, laat alle achterhoedegevechten achterwege, aanvaard een oordeel welke het ook is, en bestuur de stad als grote mensen waarbij de bevolking in zijn geheel beter van wordt, niet uit mekaar gespeeld wordt. Werk eens voor de Truienaar en niet voor het eigen ego, de eigen ambities, de eigen natte dromen. Ik ben curieus, beste Gert en Ludwig, waar mijn graan gaat vallen. Een zalig Kerstfeest.