Politici met stalen kloten?

6. dec, 2021

Geef toe, de politiek maakt het al geruime tijd erg bont. Dat brengt mij aan deel één van de schaamte. De regering van De Croo munt uit in niet-beslissen, Jambon munt uit in het schofferen van mensen en groepen, Weyts munt uit met het ene onzinnige voorstel na het andere, Lachaert is … om mee te lachen en Bouchez is niet meer dan “une grande bouche”, een grote muil. De Wever weet niet in welke bochten zich wringen om zijn N-VA stommeriken uit de wind te zetten. En het parlement zit erbij en kijkt ernaar. En zijn bijgevolg in hetzelfde bedje ziek, want Vandebroucke kan voor de sossen niks fout doen, en Beke wordt bijna heilig verklaard door de tjeven. Extreem-links en -rechts willen profiteren door anti-regerings-betogingen te organiseren onder de mom van de anti-corona-hetze bij een beperkt aantal mensen. Het is een soep in Brussel. Een mens zou nog heimwee krijgen naar het interludium van Joëlle Milquet. En daartussen zweven de Groenen op een wolk van radioactiviteit en broeikasgassen.

Deel twee van een nog grotere schaamte moeten we zoeken op de voetbalvelden. Vroeger was dat ernaast, maar nu is het erop! Terwijl alle massa-evenementen moeten inbinden, moet dat voor het voetbal niet. Daar mogen duizenden zonder masker hun haat tegenover de tegenstrever uitschreeuwen, de boel in de fik steken, Bengaals vuur komt er al even probleemloos de stadions binnen als hooligans zonder CST-papier. En de politiek en de voetbalbond kijken ernaar en doen of hun neus bloedt. Standard, Union, Beerschot zijn mijlpalen in het negatieve supportersgedrag van het voorbije weekend.

Marc Van Ranst zegde in de zaterdagkrant nog: “Je moet al een politicus met stalen kloten zijn om opnieuw te beginnen over bubbels”. Maar van stalen kloten hebben onze politici nog geen zweem van bewijs geleverd, net als de voetbalbobo’s, en dit terwijl de overgrote meerderheid van de bevolking (dat is iedereen behalve die 8.000 in Brussel zondag) duidelijke en afdoende maatregelen vraagt. En daar offers voor wil brengen. We hebben te maken met gecastreerde olifanten: groot, log maar niet in staat zich voort te planten. Het zal wachten zijn tot na de pandemie, binnen één of twee jaar. Dan maken we, net als na de Tweede Wereldoorlog, de balans op. Toen werden de collaborateurs van tijdens de oorlog met gepaste (en soms ook met ongepaste) munt betaald. Ik mag er niet aan denken waartoe dit in de 21ste eeuw kan leiden, met processen gevoerd via Facebook.