Eenzaamheid is nooit jouw eigen schuld

28. jul, 2020

Tijdens de lockdown ondervond 100% van de Belgen een gebrek aan sociaal contact en een gevoel van isolement. Maar voor 46% van de Belgen die zich eenzaam voelen, blijft de lockdown duren.

Welke zijn de soms ondraaglijke gevolgen van deze coronacrisis? En dan hoor je antwoorden als…

“Ik kan mijn vrienden niet meer zien”
“Die bubbel is te klein”
“Er is geen voetbal op tv, tenzij stomme heruitzendingen”
“Ik kan niet op vakantie naar mijn favoriet stukje strand”
“God, wat een gedoe met die maskers”
“Wanneer kan ik nu eens zorgeloos gaan shoppen met vrienden?”
“Wanneer gaat dit nieuwe ‘normaal’ gedaan zijn?”
“Mijn vrijheid, mijn blijheid en foert met de rest”
-“Zelfs op zijn gemak een pint gaan drinken, kan niet meer”

Maar als deze (of andere) gedachten in je op komen, heb je al gedacht aan:

-de psychiatrische patiënt die het moet doen met één bezoekje van een halfuurtje per week
-de zieke in het ziekenhuis die éénmaal per dag één en dezelfde persoon mag zien gedurende één uurtje
-de bejaarde die na maanden totale afzondering eindelijk zijn geliefden mocht zien en spreken, en nu weer in quarantaine gezet wordt
-de oude man of de vrouw die thuis in hun zetel zitten te wachten op een teken van leven van kinderen, klein- en achterkleinkinderen, die niet binnen willen of mogen wegens de bubbelplicht
-de senior die vroeger actief was in zijn seniorenbeweging, en nu al maanden thuis zit zonder enige vorm van ontspanning of ontmoeting
-de eenzame die thuis zit, zich verveelt, wacht op ‘iets’ dat niet komt, en ondertussen wegkwijnt

Als je moet kiezen tussen een gezellig pintje met je vrienden of een bezoekje aan je bejaarde moeder achter de stoof, kies je dan voor … de stoof?

Als je moet kiezen tussen een bejaarde of een goeie vriend in je bubbel, kies je dan voor … de bejaarde?

Als je moet kiezen tussen het plezante en het ambetante, durf je dan te kiezen voor … het minder aangename?

Dan is de slotsom duidelijk: eenzaamheid is zelden je eigen schuld, is nooit je eigen keuze, maar wordt jou opgedrongen door diegenen die ervoor moeten zorgen dat je gelukkig zou zijn. In tegenstelling tot vele malheuren die ons overkomen, is eenzaamheid er eentje waar je zelf erg weinig aan kan doen.

En anderen wel! 

Wees dus niet verlegen om toe te geven of te zeggen dat je eenzaam bent en wijs je entourage op hun plicht. Niet jij, maar zij zijn de schuldigen van jouw eenzaamheid!

 

LUISTER EVEN NAAR ELKAAR

        VRAAG ELKAAR OM HULP

                DURF ANDEREN TE BENADEREN

                        WEES LIEF VOOR JEZELF

                                WEES GEDULDIG

                                       WORD ELKAARS ‘HOEDER’

                                               ZEG HET ALS JE EENZAAM BENT