23. mei, 2020

Het failliet van twee instituten

Het Instituut “KERK”

Onze kerken lopen niet meer leeg, ze zijn leeg. Als het zwangkoor meer leden heeft dan er kerkgangers zijn, moet men zich wel degelijk de vraag stellen of die mis nog zin heeft. Hoe is het zover kunnen komen? Ik zou het bij God (begot) niet weten. Wat zeker is: het is niet van vandaag en het is niet van hier. Maar dat doe je eraan als het instituut KERK dood is, een duidelijk geval van zelfdoding. De KERK is nog steeds niet mee met het feit dat homoseksualiteit de normaalste zaak van de wereld is. De KERK is nog steeds niet mee met het feit dat overbevolking en kinderarmoede kunnen verholpen worden voor contraceptiva en geboorteregeling. De KERK is nog steeds niet mee dat herverdeling van de rijkdom, ook de eigen rijkdom) de enige oplossing van de armoede is.

De KERK, dat zijn nog steeds de Stockman’sen uit Rome die in feite thuishoren in hun eigen instellingen die ze het predicaat ‘katholiek’ afnemen omdat die euthanasie in depsychiatrie niet veroordelen, dienaars van God die nog steeds beweren dat ‘gender’ een gevaarlijke dwaling is. Als een Broeder van Liefde dit verkondigt en hierin door zijn superieuren (de paus) niet teruggefloten wordt, dan is het Instituut “KERK” ziek, doodziek. Misschien is euthanasie dan nog slechts de enige oplossing voor dergelijke failliete instelling om haar, uit naastenliefde, uit haar lijden te verlossen.

Het Instituut “POLITIEK”

Als deze coronacrisis één zaak heeft blootgelegd, dan is dat het faillissement van de politiek. Waar zijn de staatsmannen die ons land doorheen wereldoorlogen, economische en monetaire crisissen, sociale rampen heen loodsten zonder naar zichzelf of hun partij te kijken? Voorbij. Wat bepaalt de politiek vandaag: de hardste schreeuwers, het grootste kapitaal, de dreigementen met rechtszaken bepalen de politiek. En natuurlijk het eigenbelang, het eigen imago, de eigen partij, de eigen macht en het eigen grote gelijk.

Willen we eens monopoly spelen? Leuk! We zijn met zes. Maar eentje krijgt 90 procent van het kapitaal en de onroerende goederen, kan geld lenen als hij dat wil bij de bank, koopt zich uit de gevangenis en betaalt geen belastingen. De andere vijf doen het met de resterende 10 procent en zorgen er ook voor dat … de banken overleven! Wedden dat er, buiten eentje, niemand wil meespelen?

Elke politicus heeft de mond vol over: herstel van de economie, hulp aan onze handelaars, steun aan de horeca, plannen voor de relance in de industrie, aanzwengeling van het toerisme aan zee door het gat te likken van de mensen met een appartement aan de kust. Maar heeft er al een politicus of politica eraan gedacht hoe hij de kleine Dylan zou kunnen helpen wiens ouders geen geld genoeg hadden voor eten? Neen, neen, driewerf neen!

Op lager niveau: het spel meerderheid-oppositie wordt meedogenloos gespeeld: de oppositie keldert elk voorstel van de meerderheid, de meerderheid verwijst elk voorstel van de oppositie naar de vuilbak. “Omdat het van de anderen komt”, “Omdat het niet past in onze kraam”, “Omdat ze het doen om ons te couilloneren”, “Omdat ik er geen garen (lees stemmen) uit kan spinnen”. De reden? Omdat … politiek voor en door mensen, politiek met een sociale inslag, politiek met een hart voor anderen NIET MEER BESTAAT”.

En terwijl politici zich voortdurend wegstoppen achter het probleem “er is geen geld” goed wetend dat er voor alles geld is zolang het in hun kraam past, ziet de rest van het land dat het failliet van het instituut POLITIEK misschien niet voor morgen is, maar gisteren toch al acuut was. Ook hier pleit ik voor eengrondige verruiming van ... de euthanasiewet.