20. mei, 2020

Tekst

Het zijn geen voetbalbobo’s maar voetbalbonobo’s

Onze voetballeiders zijn geen sportmensen meer, zelfs geen mensen die de sport in hun hart koesteren. Het zijn kille zakenmensen geworden, die een moord plegen voor enkele euro’s meer boven op de miljoenenwinst die ze al genereren. Het slachtoffer van deze slachtpartij zijn de kleinere clubs en het amateurvoetbal van hoog tot laag. Maar dat zal de grote zes van de Pro League een zorg zijn.

Het begint al met het stemrecht bij de profclubs. Nu, je bent prof of niet, een beetje of heel veel prof bestaat niet. En toch hebben de groten der competitie zichzelf bij een stemming drie stemmen toegeëigend, de minder grote twee en de kleintjes één. Er was een tijd in ons land dat bij verkiezingen het algemeen meervoudig stemrecht voor mannen bestond: de rijken kregen drie of twee stemmen, de armen één. Rijkdom bepaalde dat de happy few de baas bleven. In de politiek, toch niet het meest flexibel vehikel in onze samenleving, werd deze onrechtvaardigheid al in 1919, na de Eerste Wereldoorlog, afgeschaft voor het algemeen enkelvoudig stemrecht. Honderd jaar na datum, speelt het profvoetbal nog steeds met machtsspelletjes van voor 1914.

De Pro League heeft een nieuw concept geschapen voor volgend seizoen, nog steeds volgens die verwerpelijke verdeling van de stemmen.
De nummers 1 tot en met 4 spelen de zogenaamde Champions play-off, waarbij de titel en twee Europese plaatsen verdeeld worden. De nummers 5 tot en met 8 maken onderling in de Europa League play-off en de winnaar mag tegen de vierde van de Champions play-off spelen voor het vierde Europees ticket. En de nummers 9 tot 15, die kunnen op hun kin kloppen of onder mekaar wat vriendenmatchkes spelen. Voor hen is de kompetitie afgelopen eind april en waarmee je spelers, met een contract tot eind juni moet betalen, dat zal van sinterklaas moeten komen, of in dit geval van de paashaas.

En dan die zo verguisde solidariteit tussen de clubs. Solidariteit. Wie de cijfers bekijkt, moet zich vragen stellen. Waarom krijgt de ene club bijna een miljoen euro en een andere profclub bijna een tiende daarvan? Wie meer middelen heeft, moet toch in staat zijn om een groter spaarpotje aan te leggen? Moeten die niet beter tegen een stootje kunnen dan een kleine club? En wat met de amateurclubs, die brave zielen die zich de naad uit de broek werken op hun club in leven te houden, zich te pletter werken op mosselsoupers en kienavonden om elk jaar rond te komen en dat alles mochten opdoeken in begin maart en geen centen meer hebben? Ik zie Coucke of een of andere “bonobo” van Brugge, Gent of Antwerpen geen vidés vullen en pinten tappen onder de pauze.

En dan 1B. Daar zou het stukken plezanter zijn om te sjotten sedert de laatste hervorming. Maar de hel van tweede klasse veranderde in het inferno van 1B, niet leefbaar voor een profclub of ze moesten de helft van de haven van Antwerpen achter zich staan hebben. Of Manchester United. Maar geen mosselfeesten of kaartnamiddagen kunnen ze redden. Want 1B is nog steeds de woestijn, en wie niet aan een of andere geldkraan hangt verdroogt en verdort tot de dood komt als een zalige oplossing.

En dan de lagere klassen, allemaal amateurs, die wel aan alle mogelijke reglementen moeten voldoen als trainers, jeugdploegen, veiligheid, lidgelden, scheidsrechters, btw en taksen. Maar daarvoor in ruil van de KVBV niks terugkrijgen tenzij een jaarlijks aanslagbiljet voor de bondstaksen op de inkomgelden! Geen wonder dat er in Limburg op 30 jaar tijd meer dan 100 clubs verdwenen, 41 procent. En dat was ook niet van luxe.

Het wordt tijd dat de augiasstal uitgemest wordt, dat in het profvoetbal “la joie du foot” terugkomt in plaats van “la joie du capital” op dit ogenblik, dat men voetbalt voor het nog steeds leuke spelletje en niet voor het vetmesten van kapitalisten die met de kleine man nog weinig inzitten. Dus, weg met de voetbalbonobo’s, geef ons maar de onafhankelijke voetbalbobo’s terug die met kennis van zaken besturen, zonder vooroordelen beslissingen nemen, niet vooringenomen naar het voetbal kijken en beslissingen nemen waar iedereen beter van wordt. We hebben genoeg van die charlatans, die lachen met de mannen en vrouwen die zelf werken en zich vaak hoofdelijk verantwoordelijk stellen voor de werking van de club. Want de bonobo’s zelf, als het misloopt, stoppen zich weg achter alle mogelijke financiële constructies.

Voor de leek: bonobo’s, dat zijn die apen die genetisch erg op mensen gelijken (ze hebben dezelfde voorouder), de zijn dol op seks, op elk ogenblik en met elk wijfje of mannetje, want ze zijn biseksueel, en hebben een grote bezitsdrang.