Sire, er bestaat nog naastenliefde

1. feb, 2020

Doemdenkers willen ons doen geloven dat er enkel wit of zwart zijn, droog of nat, goed of slecht maar vooral wat we leven in een gevoelloze wereld, waar "business as usual" primeert op de levenskwaliteit, waar de winst van bedrijven belangrijker is dan het welzijn van de kleine man. En ze zijn mensen die zeer hard daaraan werken: een zakelijke maatschappij, een kille samenleving, een egoïstisch levensvisie, een harteloze aardbol.

Maar er zijn nog enkelingen die tegen de stroom in roeien, die proberen met blote handen bergen te verzetten, de kilte van deze samenleving om te zetten in warmte.

Die enkelingen vind je in Sint-Truiden, waar een groep vrijwilligers, onafhankelijk van mekaar, niet-gebonden door een of andere zuil of overtuiging, al 15 jaar op de zondag voor Kerstmis meer dan 200 mensen, die vaak leven aan de rand van onze kille maatschappij, samenbrengen rond de Kerstboom. Met de steun van Asster, Sint-Vincentius, OKRA en de stad, maar vooral met tientallen handen die gezinnen en kinderen gelukkig maken met een kerstdiner en een gulle Kerstman.

"Sire, il n'y a plus de belges" riep men ooit in dit land. Maar, sire, de naastenliefde is nog steeds niet naar de geschiedenis geschopt.